|
Het succes van de vorige generatie Rio is mede te danken aan de
enorme binnenruimte. Toch heeft Kia de oude Rio nooit aangeprezen
als stationcar. De fabrikant noemde het een ruime en voordelige
hatchback. De nieuwe Rio is even voordelig, maar heeft de vorm van
een traditionele compacte auto.
Inpakken
Ondanks de fors toegenomen wielbasis is de kofferruimte merkbaar
kleiner. De nieuwe Rio biedt ruimte aan 270 liter bagage. Met
opgeklapte achterbank wordt dat 1.145 liter (was 354 en 1.250
liter). Beide waarden zijn nog steeds ruim voldoende voor alle
koffers, alhoewel de tildrempel het laden en lossen er niet
makkelijker op maakt.
Tijdens deze korte testrit annex vakantie volstaat de standaard
bagageruimte en kan de achterbank op de plek blijven. Dan valt op
dat de Rio achterin bovengemiddeld veel hoofd- en beenruimte biedt.
Achter het stuur is de ruimte juist iets minder dan gemiddeld. De
voorstoel kan voor lange bestuurders net niet ver genoeg naar
achteren. Daarbij zijn de hoofdsteunen zelfs voor minder lange
mensen hoogstens geschikt als neksteunen en dat komt de veiligheid
niet ten goede. Het stuurwiel is alleen in hoogte en niet in de
afstand tot de bestuurder verstelbaar. De rit vangt voor de 1 meter
88 lange testrijder daarom ongemakkelijk, net iets te dicht op het
stuurwiel, aan.
Het dashboard is beduidend moderner en vooral Europeser
vormgegeven dan dat van de vorige Rio. De chroomaccenten op het
stuurwiel en de middenconsole staan de auto goed. Ook de klokken
zijn met relatief eenvoudige middelen erg fraai vormgegeven. De
uitrusting is, zeker gezien de prijs van de hier gereden
uitvoering, zeer compleet. De "LXE airco" is van alle
gemakken voorzien: van centrale portiervergrendeling en
airconditioning tot uitgebreide veiligheidsvoorzieningen. Een radio
is nooit standaard. Omdat een zelf in te bouwen toestel per
definitie goedkoper is dan een fabrieksradio, past dit geheel in
Kia's prijsbeleid.
Wegwezen
De koffers zijn aan boord, de radio is afgestemd op het
favoriete station en de route is uitgestippeld. Dus: wegwezen! De
auto laat merken er zin in te hebben, want in de stad presteert
deze Rio met lichtst leverbare motor prima. De 1.4 liter
viercilinder is levendig en maakt de Rio tot een plezier in het
stadsverkeer. De versnellingshendel heeft de nodige speling, maar
de auto schakelt desondanks opvallend prettig. Een uitvoering met
automaat is juist geen aanrader. Kia gebruikt voor de automaat
achterhaalde techniek waardoor de auto steeds net op het verkeerde
moment schakelt.
In de bocht gedraagt de Rio zich in eerste instantie als een
typische Koreaan: de veerwegen zijn lang en de auto helt vrijwel
direct over. Maar in tegenstelling tot eerdere modellen zet die
beweging niet door. De Rio maakt het de inzittenden graag zo
comfortabel mogelijk door iedere oneffenheid op te vangen. In
extreme situaties (hevig slingeren, doelbewust lang achter elkaar
slalommen) raakt de auto ondanks de zachte veren niet zomaar uit
balans. Het is even wennen, maar wie het positief uitlegt zegt:
"het comfort van een Aziaat en de veiligheid van een
Europeaan".
Op de snelweg is het met de levendigheid gedaan. Al bij het
invoegen bepaalt de Rio zelf het tempo. Veel of weinig gasgeven
betekent voornamelijk veel of weinig motorgeluid, maar lijkt
nauwelijks van invloed te zijn op de prestaties. Die zijn steeds
voldoende, maar niet meer dan dat. Inhalen is onder normale
omstandigheden geen probleem, maar de 1.6-liter variant presteert
hier merkbaar beter.
|
Onderweg is de Rio 1.4 iets minder stil dan gemiddeld voor een
auto in dit segment. Eenmaal op snelheid komen de geluiden echter
niet van de motor. Vooral de zijwind en banden zijn hoorbaar en dat
is een stuk minder vermoeiend dan mechanische geluiden.
Bestemming bereikt
De bestemming van de korte vakantie is Schoonhoven, de
zilverstad in het midden van het land. De belangrijkste
trekpleisters zijn het zilvermuseum en de oude binnenstad. Het is
inmiddels naseizoen, dus er is volop parkeerruimte. Vanaf een
terrasje kan de auto in alle rust worden bekeken.
De Rio heeft veel weg van de studiemodellen die lang voor de
introductie werden getoond op de diverse autoshows. De opvallende
achterlichten zijn zelfs één-op-één
overgenomen. De belangrijkste vooruitgang is dat de Rio er nu
uitziet als een Europese auto. Dat is te danken aan Kia's nieuwe
ontwerpbureau in Rüsselsheim, Duitsland. Zelfs de Duitse
Gründlichkeit is meegegaan, want de Rio voelt zeer degelijk.
De afwerking is smetteloos, de gebruikte materialen voelen duurzaam
aan en de deuren vallen met een solide plof dicht.
De rest van deze korte vakantie is de Rio een praktische en
probleemloze auto. Na uitgebreid testen is de nieuwe Rio veel
minder goedkope Koreaan en veel meer voordelige Europeaan geworden.
Kortom: juist de exotische "Rio" hoort meer dan ooit thuis in het
nuchtere Holland. Het geld dat met deze slimme keuze bespaard wordt
krijgt vast wel een goede bestemming. Een overvloed aan souvenirs
voor het thuisfront misschien?
Conclusie
De nieuwe Kia Rio deelt alleen de naam met de voorganger, want
in alle opzichten is de tweede generatie Rio een compleet andere
auto. De auto is van stationcar naar hatchback gegaan en is van
typische Koreaan tot Europese supermini geworden.
Tegelijkertijd is ook het prijsverschil met de gevestigde orde
minder groot geworden. Ook Kia weet heel goed dat de vormgeving,
kwaliteit, uitrusting en rijeigenschappen een flinke sprong vooruit
hebben gemaakt. De Kia Rio is minder exoot en meer gangbaar
Europees alternatief geworden.
|