|
Op de parkeerplaats valt direct op wat de nieuwe Passat
bijzonder maakt: de auto is enorm! De meeste parkeervakken zijn
maar net lang genoeg voor deze nieuwkomer. Het succes van de vorige
Passat was mede te danken aan de ruimte en deze lange jongen scoort
hier logischerwijs nog beter. Zelfs een flinke kerel voelt zich met
de stoel in de achterste en laagste stand als een klein jongetje in
een grotemensenauto. Ook achterin is de Passat beduidend ruimer dan
gemiddeld in dit segment, alhoewel het niet de allerruimste auto in
z'n klasse is. De kofferruimte is van het type dat net geen
wegwijzers nodig heeft om de uitgang weer te vinden. Dat belooft
wat voor de stationcar versie die binnenkort verwacht wordt!
Op het punt van vormgeving volgt Volkswagen niet de
succesformule van de vorige Passat. De nieuwkomer is niet langer
strak op het steriele af, maar "warmer" en origineler. Samen met de
Pheaton is dit de eerste Volkswagen die het nieuwe gezicht van het
merk toont. Heel bijzonder is het dashboard dat iets los lijkt te
staan van de voorruit. Vooral bij lichte interieurkleuren is dit
erg fraai. De testauto is echter een basismodel en dan is alles
somber en sober. Bovendien is de bekende degelijkheid van
Volkswagen minder prominent aanwezig. Het voelt allemaal niet alsof
deze auto tot het einde der tijden mee zal gaan. Sterker nog: een
enkel rammeltje was de testauto op slecht wegdek niet vreemd.
Uitrusting
Ook de stoelen voelen wat minder "strak" dan gebruikelijk. Zeker
voor een Duitse auto zijn de zetels opmerkelijk zacht en hebben
niet de ideale vorm voor ieder postuur. Wel heel chique is dat
zelfs de stoelen van deze eenvoudige uitvoering deels elektrisch
verstelbaar zijn.
De rest van de uitrusting is riant, zeker voor
Volkswagen-begrippen. Voorheen was voor het gevoel alles behalve
het stuurwiel een optie, maar dat is nu wel anders. Zo zijn op de
hier gereden "Comfort Line" een links/rechts gescheiden
klimaatcontrolesysteem, lichtsensor, uitgebreide boordcomputer (die
in de testauto alleen in vloeiend Duits tot de bestuurder komt) en
een automatisch dimmende binnenspiegel standaard.
Ergonomie
Nog belangrijker is dat het geheel buitengewoon doordacht is.
Dat vertaalt zich in details als een snelheidsmeter waarbij lage
snelheden zeer precies zijn af te lezen en de schaalverdeling bij
hoge snelheden steeds grover wordt. Minstens zo handig:
één tikje tegen de richtingaanwijzing is voldoende
voor drie keer knipperen. De cruise-control is niet alleen
makkelijk te bedienen, maar is ook gecombineerd met een
snelheidsbegrenzer. Deze laatste is vooral zinvol bij bijvoorbeeld
wegwerkzaamheden waar het respecteren van de limiet extra
belangrijk is.
De middenconsole biedt een zee aan bergruimte, inclusief
bekerhouders die zo ingenieus zijn dat menig bestuurder er uren
zoet mee zal zijn. Die ruimte is te danken aan de elektronische
parkeerrem. Een dergelijke voorziening was tot nu toe alleen
voorbehouden aan kostbare reislimousines. De handrem is hiermee
gereduceerd tot een drukknop naast het stuurwiel. Dat bespaart
ruimte en maakt het hellingproefje gemakkelijker. Enige nadeel:
buiten de auto klinkt het alsof er een espresso-apparaat onder de
motorkap gorgelt om de parkeerrem te bedienen.
Minder revolutionair en minder handig is de alternatieve
contactsleutel. Volkswagen heeft deze vervangen door een "blokje"
dat geheel in het dashboard moet worden gestoken. Dit is echter
geen keyless entry systeem en de "sleutel" bevindt zich nog steeds
gevaarlijk dicht bij de knie van de bestuurder. Het doel van een
alternatieve sleutel is meestal de veiligheid te bevorderen. Het
systeem van Volkswagen is echter alleen leuk, maar niet handiger of
veiliger dan een traditionele sleutel.
|
Diesel
De zakelijke rijder zal in de praktijk vooral voor een
dieselmotor kiezen. Daarom is de testauto voorzien van de lichtste
van de leverbare dieselmotoren. En dat is te merken. De krachtbron
moet, vooral na een koude start, hard werken om met het verkeer mee
te komen. Ook het geluid maakt duidelijk dat dit de minst
geraffineerde diesel uit het programma is.
Op de snelweg zijn de prestaties juist prima. Dankzij goed
gekozen versnellingsbakverhoudingen (deze lichtste diesel heeft
geen 6 maar slechts 5 verzetten), is bij hoge snelheid veel kracht
voor handen. Zonder terugschakelen is vlot in te halen en als het
al hard gaat, kan er altijd nog een schepje bovenop. Desondanks
blijft het verbruik aangenaam laag. Volkswagen geeft 1 op 17,5 op,
maar met een kalme rijstijl is 1 op 20 heel realistisch.
Het lekkerste is echter voor het laatste bewaard: de wegligging.
Niet alleen is de vooruitgang ten opzichte van de vorige Passat
enorm, ook in vergelijking met de concurrentie scoort Volkswagen
hier hoge ogen. De Passat is neutraal, rustig, niet te hard, niet
te zacht en altijd prima aan te voelen. De grenzen liggen bovendien
ver. In een bocht in de buurt van de redactie waarop alle auto's
worden getest, haalde de Passat de hoogste snelheid in z'n segment.
Dat bevestigt niet alleen de status van deze leasefavoriet, het
geeft ook veel rijplezier en maakt de auto bovendien heel veilig.
Conclusie
De Volkswagen Passat was vanaf het eerste begin favoriet bij de
zakelijke rijder. Maar de jaren begonnen te tellen en de Passat was
hard aan een opvolger toe. Volkswagen beloont het wachten met een
flinke vooruitgang. De Passat is niet langer "degelijk en duur"
maar "doordacht en verstandig".
Duur is de auto niet meer, want de uitrusting is rijker dan
ooit. Wel zullen de prestaties van de hier gereden lichtste
dieselmotor niet voor iedereen voldoende zijn. Het vertrouwde
blijft, alhoewel ruimte is gemaakt voor creatief design. Veel
belangrijker zijn echter de doordachte ergonomische vindingen die
het dagelijks leven met de Passat daadwerkelijk veraangenamen.
Verstandig zijn het lage verbruik, het hoge veiligheidsniveau en de
gegarandeerd hoge restwaarde van deze leasefavoriet.
|