|
Instappen in de X3 vereist een bescheiden klim, maar daarna
volgt niet de gebruikelijke SUV-ervaring. De bestuurder zit niet
rechtop zoals in vrijwel iedere andere SUV, maar juist een ietsje
onderuit zoals in een sportwagen. Een blik uit het raam leert dat
de X3 wel degelijk hoger is dan de rest, maar gezien zitpositie en
het overzicht over de motorkap zou dit net zo goed een gewone
3-serie kunnen zijn.
Ook net als de 3-serie is de X3 voorzien van uitstekende
sportstoelen. Die zijn in het geval van deze testauto niet alleen
in alle richtingen verstelbaar, maar kunnen ook breder of langer
worden gemaakt. Het overwegend zwarte interieur is sober, somber en
fantasieloos. Het ontbreekt de inzittenden desondanks aan niets.
Het prima klinkende audiosysteem en het duidelijke
"Professional" navigatiesysteem zijn misschien minder fraai
dan het iDrive systeem in duurdere BMW's, het blijft keurig verzorgd.
2.0D
De viercilinder diesel komt enthousiast tot leven. Dan is het
even oppassen, want de koppeling heeft een lange slag maar grijpt
al heel snel aan. De auto gaat er daarom iets rapper vandoor dan
gepland, maar daarmee is in ieder geval direct duidelijk dat deze
eenvoudigste diesel allerminst inlevert op prestaties. Zowel in de
stad als op de snelweg voelt de 2-liter diesel beduidend vlotter en
levendiger dan de cijfers in de folder doen vermoeden.
Het beloofde verbruik van ongeveer 1 op 14 blijft stevig. In
vergelijking met soortgelijke SUV diesels en rekening houdende met
het prestatieniveau is de dorst van deze BMW diesel echter
beschaafd. Bovendien is het beloofde verbruik in de dagelijkse
praktijk goed haalbaar en is de X3 diesel nog altijd beduidend
zuiniger dan de benzinevarianten. Dat is mede te danken aan de 6e
versnelling waarmee het toerental aangenaam laag is op de snelweg.
|
Werkpaard
Na de stad en de snelweg volgt met een auto als deze
onvermijdelijk een terreinproef, alhoewel BMW zelf benadrukt dat de
X3 wel het uiterlijk van een terreinauto heeft maar zeker niet
bedoeld is als werkpaard. Wat dat in de praktijk betekent blijkt al
snel, want zelfs de eenvoudigste terreinproefjes zijn voor de X3
een hele opgave. Dat komt niet door de xDrive vierwielaandrijving,
maar vooral door de combinatie van de banden en het motorkarakter
die beide niet zijn afgestemd op terreinrijden.
De kracht is niet nadrukkelijk aanwezig bij lage toeren en de
motor is daarom lastig aan te voelen in het terrein. Als het te
moeilijk wordt (en dat is al snel) slaat de motor af en lijkt de X3
het simpelweg op te geven. De vierwielaandrijving is daarom puur
bedoeld als veiligheidsvoorziening. Het nut daarvan laat zich
bewijzen na het terreinrijden als de banden vol modder zitten. Ook
dan is de auto ondanks de beperkte grip van de vieze banden op hoge
snelheid nog uitstekend controleerbaar. Hoe bot ook wordt geremd of
gestuurd, de X3 laat zich nauwelijks van de wijs brengen; net als
dat het geval zal zijn bij gladheid.
Als het aankomt op goede wegligging is de X3 nog steeds
één van de weinige SUV's die een veilig gevoel weet
te geven. De auto helt weliswaar over en heeft niet de superieure
capaciteiten van de traditionele sedan zoals BMW die maakt, maar de
X3 is allerminst bang voor snel bochtenwerk. De X3 mag de meeste
andere terreinauto's dan voor zich dulden in het terrein, terug op
de snelweg is de X3 juist in het voordeel; ook als diesel.
Conclusie
De BMW X3 met lichtste dieselmotor is geen rijdende concessie of
eenvoudig instapmodel. De auto is ook met deze motor levendig en
sportief en weet zich daarmee duidelijk te onderscheiden van de
concurrentie. Als diesel is de X3 nog steeds geen volbloed
terreinauto of ruig werkpaard, maar het is wel een ruime auto die
dankzij de vierwielaandrijving extra veiligheid biedt in extreme
gevallen. Helaas kent ook dit basismodel nog een prijskaartje dat
lang niet iedereen zich kan veroorloven, maar vooral voor de
lease-markt komt de X3 in deze nieuwe basis-uitvoering een flinke
stap dichterbij.
|